دزدی مادی، دزدی معنوی، کدام دردناک تر است؟

چند سال پیش یک شب جمعه وقتی وارد ویلاچه شدیم٬ اوضاع غیر عادی بود؛ رختخواب ها به‌هم ریخته بودند٬ چرخ خیاطی سر جایش نبود٬ روی فرش ها جای کفش افتاده بود٬ پنجره باز بود و پنجره‌چه‌ی دستشویی به زور باز شده بود. بلی! دزدان به ویلا سرکی کشیده بودند! افسوسِ این دزدی علی‌رقم پیگیری نکردن پلیس منطقه یک ماه بیشتر گریبان گیر ما نبود.

برویم به سال 2007٬ زمانی که جادی مطلبی تحت عنوان الگورریتم حل مشکل منتشر کرد. من هم بلافاصله کد php آن را نوشتم و در جایی (که فکر می‌کنم پارسا اسپیس بود) آپلود کردم. در کامنت‌های آن پست زمان شروع و پایان کدنویسی و لینک برنامه ذکر شده بود که الان متاسفانه احتمالاً برای سنگین نشدن حجم دیتابیس کامنت‌های مطالب قدیمی پاک شده اند. مدتی بعد در سایت مجید آنلاین یک احمق کد‌های نرم افزار را بدون اطلاع قبلی من به اسم خودش منتشرکرد. آن زمان من که از عصبانیت دیوانه شده بودم بیش از 20 دلیل ارایه کردم که اثبات می‌کرد کد مال من است. اما مدیران سایت زحمت خواندن آن را هم نکشیدند!

خوب شد که من رییس ادوبی نیستم که نرم افزارهای چند صد دلاری‌اش در ایران به قیمت 1500 تا 3000 تومان پیدا می‌شود؛ وگرنه یقین داشته باشید خودکشی می‌کردم! به نظر شما دزدی فقط از دیوار خانه بالا رفتن و دزدیدن وسایل خانه است؟ کسی که نرم‌افزار شرکت‌های مختلف مثلاً ادوبی را کپی می‌کند و می‌فروشد٬ در حقیقت پولی را که باید در جیب آن شرکت بخصوص می‌رفت (و دستمزد کسانی می‌شد که آن نرم‌افزار را ساخته اند) روانه‌ی جیب خودش می‌کند. امکان دارد به این کار دزدی نگوییم؟

در فضای وب انتشار آسان است٬ اما نوشتن به همان آسانی نیست. کسی که در اینترنت مطالب خوب را پیدا می‌کند و در صفحه کلیدش فقط به سه کلید کنترل٬ C و V نیاز دارد فقط «انتشار» می‌دهد. زحمتی که نویسنده برای نوشتن می‌کشد برای کسی که آن مطلب را کپی می‌کند غیر قابل تصور است. وقتی مطلبی را می‌خوانید٬ حواستان جمع باشد زمانی که نویسنده برای نوشتن مطلب صرف کرده خیلی بیشتر از زمانیست که صرف خواندن یا احیاناً کپی و پیست آن در جایی دیگر می‌شود. و آنچه نویسنده نوشته است و پاک کرده است تا آن را به شکل بهتری بازنویسی کند بسیار بیشتر از آنچه می‌بینید است.

کپی و پیست شدن مطالب ارزشمند از یک وب‌نوشت/وب‌گاه در یک وب‌نوشت زرد٬ کم از دزدی اموال نویسنده ندارد٬ بلکه چه بسا دردناک‌تر هم هست.

دزدی که از دزد بزنه!
بارها به این جمله بر خوردم که «مطلبی که ما اینجا گذاشتیم رو از سایت شما بر نداشتیم» در حالی که نویسنده‌ی مطلب من بوده‌ام. سوال اصلی که اینجا پیش می‌آید این است که: گیریم شما مستقیماً از فلان وب‌نوشت مطلب رو ندزید٬ چرا آدرس دزد قبلی رو به عنوان منبع ننوشتید؟

و این جمله هم احتمالا باید خیلی آشنا باشه: «این مطلب فقط تو سات شما نیست و جا‌های دیگه هم پیدا میشه»! دیگه من این جمله رو تحلیل نمی‌کنم. خودتون به عمق دزدی در فضای وب ایران پی‌ببرید!

بله! اینگونه توهمی بر توانایی پیشرفت سریع و تولید علم(-محتوا) داریم!

بد نیست که از مطالب پیشین این وبلاگ چند پست زیر را بخوانید تا بیشتر بخندید/تاسف بخورید:

• آموزش چت کردن
• ایرانی‌ها تو اینترنت چکار می‌کنند
• گاف‌های فیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترینگ ایران